حریم میکده پر جوش از خروش من است
شراب تلخ گوارا ز نوش نوش من است
۱شراب من چه عجب خشت اگر ز خم برداشت
که سقف میکده ها را خطر ز جوش من است
۲مشو ز بلبل آتش نوای من غافل
که جوش خون گل و لاله از خروش من است
۳به خون چو لاله کشد صد هزار پرده گوش
ترانه ای که نهان در لب خموش من است
۴به آه سرد بود زندگی مرا چون صبح
اگر به خواب روم این علم به دوش من است
۵ازان گلی که ازین باغ بیخبر چیدم
هنوز نوحه مرغ چمن به گوش من است
۶ز گوشه گیری خال لب تو معلوم است
که آن بلای سیه در کمین هوش من است
۷هزار ناله بی پرده در جگر دارم
ترحم است بر آن کس که پرده پوش من است
۸اگر چه هست گران، ظرفهای پر صائب
سبو ز می چو تهی شد گران به دوش من است
۹
