غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۹۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ز زلف او دل عشاق را محابا نیست

کبوتران حرم را ز دام پروا نیست

۱

مکن سپند مرا دور از حریم وصال

که بیقراری من خالی از تماشا نیست

۲

اگر ز اهل دلی ذره را حقیر مدان

که هیچ نقطه سهوی کم از سویدا نیست

۳

ز خود جداشدگان پرس درد تنهایی

که هر که دور ز مردم فتاده تنها نیست

۴

لب سؤال صدف بی حجاب می گوید

که هیچ آب مروت به چشم دریا نیست

۵

نمی توان به زبان حرف وا کشید از من

که روی حرف مرا جز به چشم گویا نیست

۶

معاشران سبکروح بوی پیرهنند

به دوش چرخ گران هیکل مسیحا نیست

۷

سپر فکند فلک پیش آه من صائب

علاج خصم زبردست جز مدارا نیست

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: نیستقافیه: ـا۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. نیستنیست
  2. وصالنیست
  3. مداننیست
  4. تنهایینیست
  5. گویدنیست
  6. مننیست
  7. پیرهنندنیست
  8. صائبنیست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.