غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۸۰۸ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

اگر نمی تپدم دل، ز آرمیدن نیست

که تنگنای جهان جای دل تپیدن نیست

۱

ز بی غمی نبود رنگ روی من بر جای

ز ضعف، رنگ مرا قوت پریدن نیست

۲

ز دست آینه شد موی سبز و گشت سفید

هنوز دانه امید را دمیدن نیست

۳

قدم به خار و گل راه عشق یکسان نه

که رهزنی بتر از پیش پای دیدن نیست

۴

سخن به خاک نیفتد ز طعن بدگهران

که آبروی گهر را غم چکیدن نیست

۵

تپیدن دل سیاره می کند فریاد

که این شکسته بنا، جای آرمیدن نیست

۶

نفس برای رمیدن ذخیره می سازد

وگرنه شیوه آن شوخ آرمیدن نیست

۷

به روی من چمن آرا عبث دری بسته است

مرا چو پای گرانخواب، دست چیدن نیست

۸

ز نامه صلح به طومار آه کن صائب

که نامه الف آه را دریدن نیست

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: نیستقافیه: ـیدن۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. نیستنیست
  2. جاینیست
  3. سفیدنیست
  4. نهنیست
  5. بدگهراننیست
  6. فریادنیست
  7. سازدنیست
  8. استنیست
  9. صائبنیست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.