غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۸۰۹ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

زمین چو ریگ روان است بر جناح سفر

در او فشردن پای ثبات ممکن نیست

۱

به داغ عشق در اینجا اگر نسوخته ای

ز آفتاب قیامت نجات ممکن نیست

۲

ز فکر تشنه لبان خضر آب سیر نخورد

وگرنه سیری از آب حیات ممکن نیست

۳

ز شرم آن لب شیرین اگر نگردد آب

به چوب بستن دست نبات ممکن نیست

۴

به زور، روی دل از دل نمی توان گرداند

به دوستان، عدم التفات ممکن نیست

۵

چگونه قطره تواند محیط دریا شد؟

ز راه فکر رسیدن به ذات ممکن نیست

۶

مگر وسیله شود خط عنبرین، ورنه

به مهر خال رساندن برات ممکن نیست

۷

مکن تلاش رهایی ز زلف او صائب

که از کمند خدایی نجات ممکن نیست

۸

خلاصی دل ما از جهات ممکن نیست

به زور نقش ز ششدر نجات ممکن نیست

۹

بلاست عاشقی نوخطان چار ابرو

ز چار موجه دریا نجات ممکن نیست

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: ممکن نیستقافیه: ـات۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ممکن نیست» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد

پایان مصرع‌ها

  1. سفرنیست
  2. اینیست
  3. نخوردنیست
  4. آبنیست
  5. گرداندنیست
  6. شدنیست
  7. ورنهنیست
  8. صائبنیست
  9. نیستنیست
  10. ابرونیست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.