غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۰۲۱ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

نابسته رخنه نظر از هر عیان که هست

از پرده جلوه گر نشود هر نهان که هست

۱

هر مو زبان نکته سرایی نمی شود

تا ترک گفتگو نکند این زبان که هست

۲

چندین هزار جامه بدل کرد هر حباب

دریای بیکران حقیقت همان که هست

۳

باور که می کند، که ازان گنج سر به مهر

آفاق پر گهر شد و او همچنان که هست

۴

از سرنوشت هر دو جهان سربرآورد

خود را اگر کسی بشناسد چنان که هست

۵

سنگ نشان به کعبه رسانید حاج را

حق را نیافتی تو به چندین نشان که هست

۶

کار جهان چنان که تو خواهی اگر شود

ایمان نیاوری به خدای جهان که هست

۷

صائب چسان به حمد تو رطب اللسان شود؟

ای عاجز از ثنای تو هر نکته دان که هست

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: که هستقافیه: ـان۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«که هست» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. هستهست
  2. شودهست
  3. حبابهست
  4. مهرهست
  5. سربرآوردهست
  6. راهست
  7. شودهست
  8. شودهست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.