غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۱۷۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی است

این ظالم مظلوم نما طرفه بلایی است

۱

در چشم تو گل پرده نشین است، وگرنه

هر موجه ای از ریگ روان قبله نمایی است

۲

زنهار ز ما بار مجویید که چون سرو

از باغ جهان حاصل ما دست دعایی است

۳

حسنی که به صورت بود انجام پذیرد

بیچاره اسیری که گرفتار ادایی است

۴

چون قطره باران نکشم رنج غریبی

هر گوشه مرا همچو صدف خانه خدایی است

۵

از اطلس گردون گذرد راست چو سوزن

از راستی آن را که درین راه عصایی است

۶

رندی است که اسباب وی آسان ندهد دست

سرمایه تزویر، عصایی و ردایی است

۷

همچشم حبابم که درین قلزم خونخوار

کسب من سرگشته همین کسب هوایی است

۸

هر بند گرانی که کند عقل سرانجام

در پیش سبکدستی می، بند قبایی است

۹

صائب نتواند ز نظر اشک نریزد

آن را که نظر بر رخ خورشید لقایی است

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: استقافیه: ـایی۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. وگرنهاست
  3. سرواست
  4. پذیرداست
  5. غریبیاست
  6. سوزناست
  7. دستاست
  8. خونخواراست
  9. سرانجاماست
  10. نریزداست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.