غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۲۲۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

از غیرت رکابت از دیده خون روان است

اما چه می توان کرد پای تو در میان است!

۱

سر جوش نوبهارست روی شکفته تو

رنگ شکسته من ته جرعه خزان است

۲

از شکوه، عاشقان را در خاک و خون کشد عشق

گردد دلیل صیاد زخمی که خونچکان است

۳

از حرف راست گردد پر خون دهن چو سوفار

دایم ز تیر شیون در خانه کمان است

۴

بلبل ز ساده لوحی در آشیان طرازی است

در گلشنی که خاکش با باد همعنان است

۵

ما می زنیم از جهل هر دم به دامنی دست

هر چند روزی ما در دست آسمان است

۶

گوری است پر ز مرده صائب قلمرو خاک

گردون پر ستاره یک چشم خونفشان است

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: استقافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«است» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. تواست
  3. عشقاست
  4. سوفاراست
  5. استاست
  6. دستاست
  7. خاکاست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.