غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۳۶۸ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

خضر اگر چاشنی تیغ شهادت می کرد

ز آب حیوان به لب خشک قناعت می کرد

۱

کشتی حوصله طوفانی شبنم می شد

گل اگر از رخ او کسب طراوت می کرد

۲

می شد از غیرت آیینه دل عاشق آب

خوبی معنی اگر جلوه به صورت می کرد

۳

این زمان ناز هما می کشد از سایه جغد

بی نیازی که دو صد ناز به دولت می کرد

۴

این که در کوی تو دل رنگ اقامت می ریخت

کاش بر ریگ روان طرح عمارت می کرد

۵

صفحه روی ترا دید و ورق برگرداند

ساده لوحی که به من دوش نصیحت می کرد

۶

پیشتر زان که دهد خامه به دستش استاد

الف قامت او مشق قیامت می کرد

۷

بی لب لعل تو صائب المی داشت که گل

در نظر جلوه خمیازه حسرت می کرد

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می کردقافیه: ـت۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. کردکرد
  2. شدکرد
  3. آبکرد
  4. جغدکرد
  5. ریختکرد
  6. برگرداندکرد
  7. استادکرد
  8. گلکرد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.