از لب خلق دم باد خزان می‌آید
بوی کافور ازین مرده‌دلان می‌آید
۱باده پاک گهر چشم مرا دریا کرد
کار سنگ یده از رطل گران می‌آید
۲دست بر خاطر آگاه ندارد شیطان
گرگ در گله ز تقصیر شبان می‌آید
۳در کمانخانه ابروی بلند اقبالش
تیر بی خواست در آغوش کمان می‌آید
۴مگر از رخنه دل روی ترا بینم سیر
ورنه تنها چه ز چشم نگران می‌آید؟
۵گرچه پیری، مشو از حیله شیطان ایمن
بیشتر وقت سحر خواب گران می‌آید
۶کار ما را چه سرانجام تواند دادن؟
سخن ما که به کار دگران می‌آید
۷ناتوان باش که در ملک اجابت صائب
ناوک سست‌کمانان به نشان می‌آید
۸
