غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۸۳۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به گرد گریه من ابر درفشان نرسد

به آه حسرت من برق خوش عنان نرسد

۱

مجردان چو مسیح از علایق آزادند

کمند رشته مریم به آسمان نرسد

۲

مرا ز خرمن گردون چه چشمداشت بود؟

که برگ کاه به چشمم ز کهکشان نرسد

۳

به زهد خشک به معراج قرب نتوان رفت

که کس به عالم بالا به نردبان نرسد

۴

ز سطحیان مطلب غور نکته های دقیق

هما به چاشنی مغز استخوان نرسد

۵

گشایش از دم پیران بود جوانان را

به خاکبوس هدف تیر بی کمان نرسد

۶

به خواری وطن از عیش غربتم قانع

که هیچ گل به خس و خار آشیان نرسد

۷

کمند آه ستمدیدگان عنان تاب است

نمی شود به سر چاه، کاروان نرسد

۸

حضور همنفسان مغتنم شمر صائب

که لذتی به ملاقات دوستان نرسد

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: نرسدقافیه: ـان۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«نرسد» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. نرسدنرسد
  2. آزادندنرسد
  3. بودنرسد
  4. رفتنرسد
  5. دقیقنرسد
  6. رانرسد
  7. قانعنرسد
  8. استنرسد
  9. صائبنرسد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.