مرا جلای دل از چشم خونفشان باشد
که آب صیقل خاک است تا روان باشد
۱مده غبار به خاطر زخاکساری راه
که چشم صدرنشینان بر آستان باشد
۲به بلبلی که بدآموز شد به کنج قفس
زبان مار خس وخار آشیان باشد
۳درازدستی شیطان ز دل سیاهی ماست
چراغ دزد به شب خواب پاسبان باشد
۴گشاد در گره بستگی است دل خوش دار
که لال را ز ده انگشت ترجمان باشد
۵خوشا کسی که درین خارزار دامنگیر
چو باد تند وچو برق آتشین عنان باشد
۶تنور سرد محال است نان به خود گیرد
چسان علاقه زپیری مرا به جان باشد
۷غم مرا دگران بیش می خورند از من
همیشه روزی من رزق دیگران باشد
۸خوشم چو سروبه بی حاصلی درین بستان
که بی بری خط آزادی از خزان باشد
۹به جان اگر دگران راست زندگی صائب
حیات من به ملاقات دوستان باشد
۱۰
