غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۹۴۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکند

تمیز گندم و جواز هم آسیا نکند

۱

ز آه وناله افتادگان ملاحظه کن

که تیر مردم بی دست وپا خطا نکند

۲

به لقمه دشمن خونخوار مهربان نشود

به استخوان سگ دیوانه اکتفا نکند

۳

مرا به سیل سبکسیر رشک می آید

که تا محیط اقامت به هیچ جا نکند

۴

ازان ز دیده وران سرفراز شد نرگس

که چشم دارد و ره قطع بی عصا نکند

۵

ز آبروچه گهرها که در گره بندد

دهان بسته صدف گر به ابرو وا نکند

۶

به هیچ بستر نرمی نمی نهم پهلو

که نی به ناخن من یاد بوریا نکند

۷

چها نمی کشم از پاک طینتی صائب

خوش آن که آینه خویش را جلا نکند

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: نکندقافیه: ـا۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. نکندنکند
  2. کننکند
  3. نشودنکند
  4. آیدنکند
  5. نرگسنکند
  6. بنددنکند
  7. پهلونکند
  8. صائبنکند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.