غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۹۷۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

اگر کسی متوسل به چاره ساز شود

هم از طبیب و هم از چاره بی نیاز شود

۱

هلال سعی کند در کمال خود غافل

که چون تمام شود بوته گداز شود

۲

دهن به ابر گهربار باز کن که صدف

به لب گشودنی از بحر بی نیاز شود

۳

شمار آه به مقدار عقده های دل است

به قدر دانه زبان خوشه را دراز شود

۴

مرا دلی است ز صبح وصال روشنتر

چگونه سینه من پرده پوش راز شود

۵

کشیده دار عنان سخن که همچون شمع

زبان دراز چو گردید خرج گاز شود

۶

به طوف کعبه رود بت در آستین صائب

کسی که با خودی خویش در نماز شود

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: شودقافیه: ـاز۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. شودشود
  2. غافلشود
  3. صدفشود
  4. استشود
  5. روشنترشود
  6. شمعشود
  7. صائبشود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.