خطش دمید وبه عشاق مهربان گردید
ازین بهار چه گلهای خوش عیان گردید
۱هزار تشنه جگر را به آب خضر رساند
خطی که گرد لب لعل دلستان گردید
۲به چشم رخصت پرواز نامه خواهد داد
قیامتی که ز رخسار او عیان گردید
۳ز خاک نرگس وگل چشم بسته می روید
ز شرم روی تو هرجا عرق فشان گردید
۴به خشک مغزی ما ای گل شکفته بساز
که چرب نرمی ما صرف باغبان گردید
۵شکوه حسن گل آن عندلیب را دریافت
که همچو بیضه زمین گیر آشیان گردید
۶نثار تیغ تو کردم به رغبتی جان را
که خضر دلزده از عمر جاودان گردید
۷همیشه صبح امیدش ز خاک می خندد
ز مغز هر که تسلی به استخوان گردید
۸کمینه خار وخس او عنان خودداری است
به آن محیط که سیلاب ما روان گردید
۹به نو بهار خط سبز چشم بد مرساد
که در زمان خط آن حسن قدردان گردید
۱۰جهان پیر جوان شد ز حسن یوسف ما
ز ماه مصر زلیخا اگر جوان گردید
۱۱چنان ز حسن تو شد عام عاشق آزاری
که شمع نیز به پروانه سرگردان گردید
۱۲چو ماه عید کند جلوه در نظر صائب
ز بار عشق قد هر که چون کمان گردید
۱۳
