غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۰۹۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

زین درد بی شمار که دل را نصیب شد

خواهد زراه تجربه آخرطبیب شد

۱

نتوان نگاه داشت به زنجیر در بهشت

چشمی که آشنا به خط دلفریب شد

۲

غیرت به بی نیازی من می برند خلق

تا درد بی دوای تو ما را نصیب شد

۳

تیغ برهنه فلک از شرم غمزه ات

زندانی نیام چو تیغ خطیب شد

۴

دلسرد کرد روی تو پروانه را زشمع

گل در زمان حسن تو بی عندلیب شد

۵

چون شانه چاک شد دل شمشاد قامتان

روزی که سرو قامت او جامه زیب شد

۶

گیرایی کمند پروبال جرات است

خال تو از دمیدن خط دلفریب شد

۷

غفلت نگر که بر دل کافر نهاد خویش

هر خط باطلی که کشیدم صلیب شد

۸

تا ذوق خاکبازی طفلانه یافتم

دیوار و در به تربیت من ادیب شد

۹

ما از شکست گوهر خود داغ نیستیم

داغیم از این که گرد یتیمی غریب شد

۱۰

غافل نشد دمی زنظر بازی خیال

صائب زوصل یار اگر بی نصیب شد

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: شدقافیه: ـیب۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. شدشد
  2. بهشتشد
  3. خلقشد
  4. اتشد
  5. زشمعشد
  6. قامتانشد
  7. استشد
  8. خویششد
  9. یافتمشد
  10. نیستیمشد
  11. خیالشد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.