غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۱۲۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

نه آسمان سبو کش میخانه تواند

در حلقه تصرف پیمانه تواند

۱

چندان که چشم کار کند در سواد خاک

مردم خراب نرگس مستانه تواند

۲

گردنکشان شیشه وافتادگان جام

در زیر دست ساقی میخانه تواند

۳

نه آسمان ز طاق بلند تو شیشه ای است

این خاک طینتان همه پیمانه تواند

۴

آن خسروان که روز بزرگی کنند خرج

چون شب شود گدای در خانه تواند

۵

جمعی کز آشنایی عالم بریده اند

در جستجوی معنی بیگانه تواند

۶

ما خود چه ذره ایم که خورشید طلعتان

با روی آتشین همه پروانه تواند

۷

آزادگان که سر به فلک در نیاورند

در آرزوی دام تو ودانه تواند

۸

صائب بگو که پرده شناسان روزگار

از دل تمام گوش به افسانه تواند

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: تواندقافیه: ـانه۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. تواندتواند
  2. خاکتواند
  3. جامتواند
  4. استتواند
  5. خرجتواند
  6. اندتواند
  7. طلعتانتواند
  8. نیاورندتواند
  9. روزگارتواند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.