غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۱۹۹ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

تیغ زبان به عاشق حیران چه می‌کند

با پای خفته خار مغیلان چه می‌کند

۱

یک بار سر برآر زجیب قبای ناز

دست مرا ببین به گریبان چه می‌کند

۲

مرهم به داغ‌های جگرسوز مامنه

این دانه‌های سوخته باران چه می‌کند

۳

بیهوده دست بر دل ما می‌نهد طبیب

با شور بحر پنجه مرجان چه می‌کند

۴

دل چون نماند گو خرد و هوش هم ممان

این خانه خراب نگهبان چه می‌کند

۵

آن را که عشق نیست چه لذت ز زندگی است

آن را که جان‌ستان نبود جان چه می‌کند

۶

مطلب ز سیر بادیه از خود رمیدن است

از خود رمیده سیر بیابان چه می‌کند

۷

شرم تو چشم بند تماشاییان بس است

آن روی شرمناک نگهبان چه می‌کند

۸

پروانه را سراب بود نور ماهتاب

لب تشنه تو چشمه حیوان چه می‌کند

۹

در کان لعل لاله سیراب گو مباش

شمع و چراغ خاک شهیدان چه می‌کند

۱۰

چون دل به جای نیست چه حاصل ز وصل یار

از دست رفته سیب زنخدان چه می‌کند

۱۱

بی‌موج یک سفینه به ساحل نمی‌رسد

یوسف حذر ز سیلی اخوان چه می‌کند

۱۲

شور مرا به دامن صحرا چه حاجت است

این آتش فروحته دامان چه می‌کند

۱۳

بی‌غم نیافته است کسی وصل غمگسار

صائب شکایت از غم هجران چه می‌کند

۱۴

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: چه می‌کندقافیه: ـان۱۴ از ۱۴ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«چه می‌کند» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. می‌کندمی‌کند
  2. نازمی‌کند
  3. مامنهمی‌کند
  4. طبیبمی‌کند
  5. ممانمی‌کند
  6. استمی‌کند
  7. استمی‌کند
  8. استمی‌کند
  9. ماهتابمی‌کند
  10. مباشمی‌کند
  11. یارمی‌کند
  12. نمی‌رسدمی‌کند
  13. استمی‌کند
  14. غمگسارمی‌کند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.