غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۱۹۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

با خاطر گرفته کدورت چه می کند

با کوه درد سنگ ملامت چه می کند

۱

در خشکسال آب گهر کم نمی شود

بخل فلک به اهل قناعت چه می کند

۲

باران بی محل ندهد نفع کشت را

در وقت پیری اشک ندامت چه می کند

۳

خال ترا به یاری خط احتیاج نیست

این دزد خیره پرده ظلمت چه می کند

۴

سیلاب صاف شد ز هم آغوشی محیط

با سینه گشاده کدورت چه می کند

۵

وحشت چو رو دهد همه جا کنج عزلت است

از خود رمیده گوشه عزلت چه می کند

۶

تعمیر خانه شاهد ویرانی دل است

آن را که دل بجاست عمارت چه می کند

۷

از پشت زرنگار خود آیینه فارغ است

محو تو سیر گلشن جنت چه می کند

۸

صائب مرا به درد دل خویش واگذار

بیمار بی دماغ عیادت چه می کند

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: چه می کندقافیه: ـت۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. کندکند
  2. شودکند
  3. راکند
  4. نیستکند
  5. محیطکند
  6. استکند
  7. استکند
  8. استکند
  9. واگذارکند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.