غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۳۶۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

مفت است اگر سنگدلیهای معلم

دلجویی اطفال به آدینه گذارد

۱

صائب سخن از مهر همان به که نگوید

هر کس که به دلها اثر از کینه گذارد

۲

بی روی تو دل روی به آیینه گذارد

چون تشنه که بر ریگ جوان سینه گذارد

۳

هر دست نگارین که برآرد ز بغل سرو

پیش قد رعنای تو بر سینه گذارد

۴

هر روز نهد بر دل من سنگ ملامت

دستی که گهر بر دل گنجینه گذارد

۵

عاشق نشود دور ز معشوق که طوطی

زنگار شود روی به آیینه گذارد

۶

این دست که عشق تو به تاراج برآورد

مشکل که به ما خرقه پشمینه گذارد

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: گذاردقافیه: ـینه۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد

پایان مصرع‌ها

  1. معلمگذارد
  2. نگویدگذارد
  3. گذاردگذارد
  4. سروگذارد
  5. ملامتگذارد
  6. طوطیگذارد
  7. برآوردگذارد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.