بوی گل می آیداز چاک گریبان بهار
تا ز تیغ کیست این زخم نمایان بهار
۱می توان دانست داغ آتشین رخساره ای است
زآتشی کز لاله افتاده است در جان بهار
۲بهر ایمان باختن هر شبنم گل چشمکی است
دین کجا ماند بجا در کافرستان بهار
۳کی برآید بوی گل ازعهده خرج نسیم ؟
زود خواهد رفت هوش مابه جولان بهار
۴از نسیم اولم چون گل گریبان چاک کرد
تا چه گلها بشکفد دیگر ز احسان بهار
۵تازه رویان توکل فارغند ازفکر رزق
کی شود خالی زبرگ عیش، دامان بهار؟
۶در فضای سینه ام پر درپر هم بافته است
آه اشک آلود چون ابر پریشان بهار
۷هست صائب چشم اشک آلود ابر تلخروی
در حقیقت چشم زخم روی خندان بهار
۸
