باشد ز زلف آن رخ چون لاله بی نیاز
از دامن است شعله جواله بی نیاز
۱ماه تمام رابه معرف چه حاجت است ؟
آن حسن کامل است ز دلاله بی نیاز
۲از خط گزیر نیست رخ همچو ماه را
ماه تمام اگر شود از هاله بی نیاز
۳دانسته ام عیار دل سخت یار را
مستغنیم ز گریه و از ناله بی نیاز
۴حاجت به خلق، سوخته جانان نمی برند
از مرهم است داغ دل لاله بی نیاز
۵این شکر چون کنم که لب تشنه مرا
از آب کرد ساغر تبخاله بی نیاز؟
۶کام کسی که شهد قناعت چشیده است
باشد ز ناز شکر بنگاله بی نیاز
۷منت مکش ز سرمه که آن چشم خوش نگاه
در بردن دل است ز دنباله بی نیاز
۸بر رهنورد شوق گران است برگ گل
اشک روان ماست ز پرگاله بی نیاز
۹صائب ز غم منال که یک دیدن رخش
دل را کند ز شادی صد ساله بی نیاز
۱۰
