بر شیشه و پیاله ظفر یافت دست ما
ای آفتاب داغ شو، ای آسمان بسوز
۱راهی است راه عشق که ناچار رفتنی است
یوسف تو هم در آتش این کاروان بسوز
۲بر کوره گلابگر افتاد راه گل
بلبل تو نیز خار و خس آشیان بسوز
۳مردانه زیر تیغ چو شمع ایستاده شو
تا ممکن است تن زن و تا می توان بسوز
۴زین بیش پایمال درین خاکدان مباش
از بوسه وداع دل آسمان بسوز
۵خاکستر مرا ز حسد چشم می زنند
پروانه مرا ز نظرها نهان بسوز
۶صائب ز آستانه جانان، دل شبی
بربای بوسه ای و دل پاسبان بسوز
۷
