غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۸۷۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

چون ترا مسکن میسر شد تزیین مباش

تخته کز دریا ترا بیرون برد رنگین مباش

۱

دیده بد می کشد رنگین لباسان رابه خون

شمع مارا جامه فانوس گو رنگین مباش

۲

افسر زرین سر خورشید رادر کارنیست

داغدار عشق راگو شمع بربالین مباش

۳

تخم قابل در زمین پاک گوهر می شود

وقت صبح صافدل بی گریه خونین مباش

۴

برگریزان کرم رانوبهاران درقفاست

تاگلی در باغ داری مانع گلچین مباش

۵

پرده بینش نگردد موشکافان رالباس

همچو شیادان نهان در خرقه پشمین مباش

۶

از گرانقدری است هر مطلب که دیر آید به دست

از تهی بر گشتن دست دعا غمگین مباش

۷

نیست در بند زر و آهن تفاوت ،زینهار

تامیسر می شود در قید مهر و کین مباش

۸

گر طمع داری که صائب ازخدابینان شوی

خودپسند و خود نما و خود سرو خودبین مباش

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: مباشقافیه: ـین۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«مباش» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. مباشمباش
  2. خونمباش
  3. کارنیستمباش
  4. شودمباش
  5. درقفاستمباش
  6. رالباسمباش
  7. دستمباش
  8. زینهارمباش
  9. شویمباش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.