تا شده است از دوربینی عاقبت‌بین دیده‌ام
در ترازوی قیامت خویش را سنجیده‌ام
۱منت دست نوازش می‌کشم از دست رد
از قبول خلق از بس بی‌تمیزی دیده‌ام
۲کی نظر بندم به صحرا می‌کند چشم غزال
این نوازش‌ها که من از سنگ طفلان دیده‌ام
۳می‌کند در پیش پا دیدن نگاهم کوتهی
بس که از شرم غدار او نظر دزدیده‌ام
۴بوده ذوق پاره گردیدن گریبان‌گیر من
جامه‌ای چون کعبه در سالی اگر پوشیده‌ام
۵بر زمین ناید ز شادی پای من چون گردباد
تا خس و خاشاک هستی را به هم پیچیده‌ام
۶زینهار از کامجویی دست خود کوتاه دار
کز گل ناچیده من صد دامن گل چیده‌ام
۷کرده‌ام از بهر کاهش خویش را گردآوری
چون مه نو ز التفات مهر اگر بالیده‌ام
۸مد احسان می‌شمارم پیچ و تاب مار را
چین ابرویی که من از اهل دولت دیده‌ام
۹آیهٔ رحمت شمارم سبزهٔ زنگار را
از جهان نادیدنی از بس که صائب دیده‌ام
۱۰
