وصل و هجرست یکی چشم و دل حیران را
که زر و سنگ تفاوت نکند میزان را
۱کار موقوف به وقت است که چون وقت رسید
خوابی از بند رهانید مه کنعان را
۲اشک اگر پای شفاعت نگذارد به میان
که جدا می کند از هم دو صف مژگان را؟
۳به که ارباب شفاعت به سر خویش زنند
نکهت منت اگر هست گل احسان را
۴گر شود دولت بیدار مساعد روزی
صائب آن نیست فراموش کند یاران را
۵
