غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۶۱۸ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قطع امید ز هجران و وصالش کردم

سیر چشمانه قناعت به خیالش کردم

۱

پشت دستم هدف زخم ندامت شده است

که چرا دست در آغوش خیالش کردم

۲

مرغ تصویر در آرامگهم گر جنبید

نامه شوق ترا شهپر بالش کردم

۳

سرو اگر کرد به شمشاد تو بی اندامی

به یک آه چمن افروز خلالش کردم

۴

در شب تار پی دزد دویدن جهل است

دل اگر برد ز من زلف، حلالش کردم

۵

سرو اگر بر سر من سایه رحمت افکند

من هم از نسبت قد تو نهالش کردم

۶

قفل تبخال زدم بر دهن خود صائب

قطع امید ز خضر و ز زلالش کردم

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: کردمقافیه: ـالش۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. کردمکردم
  2. استکردم
  3. جنبیدکردم
  4. اندامیکردم
  5. استکردم
  6. افکندکردم
  7. صائبکردم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.