غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۶۴۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

گوش ناز تو به فریاد حزین می مالم

تا جبین هوس خود به زمین می مالم

۱

با لب تازه خطش چند سیاهی بزند

چهره آب خضر را به زمین می مالم

۲

روی بر پای تو می مالم و می مالم چشم

کاین منم بر کف پای تو جبین می مالم

۳

منم آن جور وطن دیده که از ذوق سفر

رو به دیوار و در خانه زین می مالم

۴

بال بر هم زدنم در قفس از شادی نیست

دست بردست ز افسوس چنین می مالم

۵

روزگاری است که مشاطه فکرم صائب

رنگ بر چهره معنی نمکین می مالم

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: می مالمقافیه: ـین۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«می مالم» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. مالممالم
  2. بزندمالم
  3. چشممالم
  4. سفرمالم
  5. نیستمالم
  6. صائبمالم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.