غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۷۶۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

شدند جمع دل و زلف از آشنایی هم

شکستگان جهانند مومیایی هم

۱

شود جهان لب پر خنده ای، اگر مردم

کنند دست یکی در گرهگشایی هم

۲

فغان که نیست به جز عیب یکدگر جستن

نصیب مردم عالم ز آشنایی هم

۳

شدند تشنه لبان جهان بیابان مرگ

چو موجهای سراب از غلط نمایی هم

۴

درین قلمرو ظلمت چو رهروان نجوم

روند سوخته جانان به روشنایی هم

۵

ز سنگ تفرقه روزگار بیخبرند

جماعتی که دلیرند در جدایی هم

۶

شود بساط جهان پر زر تمام عیار

کنند کوشش اگر خلق در روایی هم

۷

شدند شهره عالم چو بلبلان صائب

سخنوران جهان از سخنسرایی هم

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: همقافیه: ـایی۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. همهم
  2. مردمهم
  3. جستنهم
  4. مرگهم
  5. نجومهم
  6. بیخبرندهم
  7. عیارهم
  8. صائبهم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.