غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۸۲۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟

این خون گرم را هدف نیشتر کنم

۱

نه سجده ای به جبهه و نه بوسه ای به لب

از آستان او به چه سامان سفر کنم؟

۲

چون تیغ آبدار رود در گلوی من

گر بی لبت به آب خضر کام ترکنم

۳

پروانه نیستم که به یک بال سوختن

معشوق را حواله به آه سحر کنم

۴

از باغ رفتنم نه ز بیمهری گل است

چندان دماغ نیست که با گل بسر کنم

۵

در کار عشق سعی مرا دست دیگرست

صد نخل شعله سبز ز تخم شرر کنم

۶

آن به که از میان نبرم داغ لاله را

از باطن سیاه زبانان حذر کنم

۷

چون شوق را به حرف تسلی کنم ز تو؟

چون تشنگی علاج به آب گهر کنم؟

۸

صائب سرم چو گرم شود از می صبوح

خورشید را ز خنده مستانه تر کنم

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: کنمقافیه: ـر۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. کنمکنم
  2. لبکنم
  3. منترکنم
  4. سوختنکنم
  5. استکنم
  6. دیگرستکنم
  7. راکنم
  8. توکنم
  9. صبوحکنم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.