غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۸۵۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

از آه دام موج به دریا فکنده ایم

از اشک تخم لاله به صحرا فکنده ایم

۱

یک روز با حباب به کشتی نشسته ایم

همراه موج سلسله بر پا فکنده ایم

۲

بر چهره ای که آب شود از نگاه گرم

غفلت نگر که طرح تماشا فکنده ایم

۳

ما انتظار شور قیامت نمی کشیم

سنگی به شیشه خانه دلها فکنده ایم

۴

کی به شود به مرهم زنگار آسمان؟

زخمی که ما به دل ز تمنا فکنده ایم

۵

توفیق از رفاقت ما دست شسته است

امروز را،ز بس که به فردا فکنده ایم

۶

رنگ شکسته کم ز زبان شکسته نیست

ما عرض حال خویش به سیما فکنده ایم

۷

امروز ریشه گل بی خار گشته است

خاری که ما به چشم تماشا فکنده ایم

۸

صائب به دولت دو جهانی رسیده است

ما چون همای سایه به هر جا فکنده ایم

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: فکنده ایمقافیه: ـا۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. ایمایم
  2. ایمایم
  3. گرمایم
  4. کشیمایم
  5. آسمانایم
  6. استایم
  7. نیستایم
  8. استایم
  9. استایم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.