غزل شمارهٔ ۶۰۸۷ صائب

ردیف احتمالی: مکنقافیه: ـان۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«مکن» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

• پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

1. مکنمکن
2. مگیرمکن
3. بپوشمکن
4. زنمکن
5. استمکن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.