کجا به دام کشد سایه نهال مرا
شکوفه خنده شیرست از ملال مرا
۱فروغ گوهر من از نژاد خورشیدست
به خیرگی نتوان کرد پایمال مرا
۲چنین که لقمه غم در گلوی من گره است
می حرام بود روزی حلال مرا
۳چسان به خنده گشایم دهن، که همچون برق
لب شکفته بود مشرق زوال مرا
۴پی شکست من ای سنگ، پر بهم مرسان
که می کند تپش دل شکسته بال مرا
۵فریب عشوه دنیا نمی خورم صائب
نظر به حسن مآل است نه به مال مرا
۶
