غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۳۲۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن

به روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن

۱

جهان بهشت شد از نوبهار، باده بیار

که در بهشت حلال است باده نوشیدن

۲

کنون که شیشه می مالک الرقاب شده است

ز عقل نیست سر از خط جام پیچیدن

۳

دو نعمت است که بالاترین نعمتهاست

شراب خوردن و در پای یار غلطیدن

۴

پیاله از کف ساقی به ناز می گیرم

درین بهار که دارد دماغ گل چیدن؟

۵

به غیر عشق که هر روز سخت تر گردید

کدام کار که آسان نشد به ورزیدن؟

۶

لباس شهرت شمع است جامه فانوس

به راز عشق محال است پرده پوشیدن

۷

به اشک و آه اگر دسترس بود صائب

خوش است دامن شب را به دست پیچیدن

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـیدن۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. نوشیدنغلطیدن
  2. بیارنوشیدن
  3. استپیچیدن
  4. نعمتهاستغلطیدن
  5. گیرمچیدن
  6. گردیدورزیدن
  7. فانوسپوشیدن
  8. صائبپیچیدن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.