ز باده توبه در ایام نوبهار مکن
به اختیار، پشیمانی اختیار مکن
۱به استخاره اگر توبه کرده ای زاهد
به استخاره دگر زینهار کار مکن
۲وصال ساغر و مینا قران سعدین است
برای خوردن می ساعت اختیار مکن
۳زمین شور بود برق دانه امید
به مجلسی که در او نیست می گذار مکن
۴به پای خم می نارس به کام خویش رسید
سفر ز کوی خرابات زینهار مکن
۵اگر چه عشق بود کار مردم بیکار
به غیر عشق توجه به هیچ کار مکن
۶چو روزگار به ناسازی تو ساخته است
تو نیز شکوه ز اوضاع روزگار مکن
۷ز چشم شور بساط جهان نمکزارست
چو لاله داغ نهان خود آشکار مکن
۸رسد چو قطره به دریا یکی هزار شود
به جان مضایقه با تیغ آبدار مکن
۹لباس عاریتی پرده دار ناکامی است
به هر چه از تو جدا گردد افتخار مکن
۱۰ز خست شرکا زود می شوی دلگیر
درین زمانه تمنای اعتبار مکن
۱۱محیط عشق ندارد کناره ای، صائب
تلاش ساحل ازین بحر بی کنار مکن
۱۲
