اگر به سوخته جانی رسد شراره من
امید هست که روشن شود ستاره من
۱به گریه ربط من امروز نیست، کز طفلی
ز اشک، تخت روان بود گاهواره من
۲میا به دیدنم ای سنگدل برای خدا
که خون شود جگر سنگ از نظاره من
۳ز سقف پست خطرهاست سربلندان را
مگر پیاده شود همت سواره من
۴نشد گشاده ز دل عقده ای مرا، هر چند
ز سبحه گرد برآورد استخاره من
۵خراب می شوی، از پیش راه من برخیز
که کار سیل کند مستی گذاره من
۶به نور ماه مرا نیست حاجتی صائب
که پاره دل خویش است ماهپاره من
۷
