غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۹۴۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

چندان به خضر ساز که از خود بدر شوی

کز خود برون چو خیمه زدی راهبر شوی

۱

چندان تلاش کن که ترا بی خبر کنند

چون بی خبر شدی ز جهان باخبر شوی

۲

شبنم به آفتاب رسید از فروتنی

افتاده شو مگر تو هم از خاک بر شوی

۳

شد آب تلخ گوهر شهوار در صدف

از خود تو هم سفر کن، شاید گهر شوی

۴

از قلزمی که نوح مسلم بدر نرفت

تو خشک مغز در غم آنی که تر شوی

۵

همت بلنددار، چه چیزست این جهان؟

تا قانع از خدای به این مختصر شوی

۶

چون سوزن از لباس تعلق برهنه شو

تا با مسیح پاک نفس همسفر شوی

۷

صائب جواب آن غزل است این که خواجه گفت

ای بیخبر بکوش که صاحب خبر شوی

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: شویقافیه: ـر۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. شویشوی
  2. کنندشوی
  3. فروتنیشوی
  4. صدفشوی
  5. نرفتشوی
  6. جهانشوی
  7. شوشوی
  8. گفتشوی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.