تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟
این خانه خدا را تا کی سیاه سازی؟
۱تا کی برای دودی آتش پرست باشی؟
تا چند همچو حیوان با این گیاه سازی؟
۲تا چند شمع ماتم در بزم دل فروزی؟
هر دم که سربرآرد همرنگ آه سازی
۳لوح وجود انسان آیینه ای خدایی ا ست
این قسم مظهری را تا کی سیاه سازی؟
۴در یک شمار باشد جادو و دود، تا کی
این قسم جادویی را از دل پناه سازی؟
۵رنجی نبرده ای زان در سوختن دلیری
یک برگ را نسوزی گر یک گیاه سازی
۶خندید صبح پیری وقت سفیدکاری است
طومار زندگی را تا کی سیاه سازی؟
۷غلیان به کف ندارد جز اشک و آه چیزی
تا کی به اشک جوشی، تا کی به آه سازی؟
۸از ریشه گر برآری این برگ بی ثمر را
هر موی بر تن خود زرین گیاه سازی
۹هر دم که تیره نبود صبح گشاده رویی است
صبح وجود خود را تا کی سیاه سازی؟
۱۰گر ترک دودگیری، آیینه درون را
در عرض یک دو هفته روشن چو ماه سازی
۱۱وقت است وقت صائب کز دود لب ببندی
روشنگر دل خود ذکر اله سازی
۱۲