بتان که اهل تعلق به قید شان بندند
غریب سخت دلی چند سست پیوندند
۱تهیهٔ سبب گریه‌های چون زهر است
شکر فشانی اینان که در شکر خندند
۲در این جریده افسوس رنگ معنی نیست
چنین نگاشته مطبوع صورتی چندند
۳به رود نیل فکندند دیدهٔ پدران
جماعتی که از ایشان بهینه فرزندند
۴فغان که نغمه سرایان گل نیند آگه
که هست رنگی و بویی بدانچه خرسندند
۵حقوق خدمت سد ساله لعب اطفال است
به کشوری که در آن کودکان خداوندند
۶ز شور این نمکینان جز این نیاید کار
که بر جراحت وحشی نمک پراکندند
۷
