به لب بگوی که آن خندهٔ نهان نکند
مرا به لطف نهان تو بد گمان نکند
۱تو خود مرا چه کنی لیک چشم را فرمای
که آن نگه که تو کردی زمان زمان نکند
۲تو رنجه‌ای زمن و میل من ولی چکنم
بگو که ناز توام دست در میان نکند
۳گرم مجال نگاهی بود زمان چکنم
حکایتی که نگه می‌کند زبان نکند
۴هزار سود در این بیع هست خواهی دید
مرا بخر که خریدار من زیان نکند
۵جفا و هر چه کند گو به من خداوند است
ولیک نسبت ما را به این و آن نکند
۶بس است جور ز صبر آزمود وحشی را
هزار بار کسی را کس امتحان نکند
۷
