صد حیف از محبت بیش از قیاس ما
با بیوفای حق وفا ناشناس ما
۱بودی به راه سیل بسی به که راه او
طرح بنای عشق محبت اساس ما
۲عیبش کنند ناگه و باشد به جای خویش
گو دور دار اطلس خویش از پلاس ما
۳ما را به دست رشک مده خود بکش به جور
اینست از مروت تو التماس ما
۴کفران نعمتش سبب قطع وصل شد
زینش بتر سزاست دل ناسپاس ما
۵ترسم که نایدش به نظر بند پاره نیز
دارد اگر نگاه تو زینگونه پاس ما
۶وحشی ازین عزا بدرآییم ، تا به کی
باشد کهن پلاس مصیبت لباس ما
۷
