جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـاانددیوان اشعار

مردم نبود صورت مردم حکمااند

دیگر خس و خارند و قماشاتِ دغااند

هم‌قافیهردیف: ز منقافیه: ـاندغزلیات

چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

ور بگویم دل بگردان رو بگرداند ز من

هم‌قافیهقافیه: ـاندمواعظ

بس چون تو ملک زمانه بر تخت نشاند

هر یک به مراد خویشتن ملکی راند

هم‌قافیهقافیه: ـاندمواعظ

نه هر که ستم بر دگری بتواند

بیباک چنانکه می‌رود می‌راند

هم‌قافیهردیف: بردقافیه: ـانددیوان اشعار

کس نیست که غم از دل ما داند برد

یا چارهٔ کار عشق بتواند برد

هم‌قافیهقافیه: ـانددیوان اشعار

کس با تو عدو محاربت نتواند

زیرا که گرفتار کمندت ماند

هم‌قافیهقافیه: ـانددیوان اشعار

آن را که غمی چون غم من نیست چه داند

کز شوق توام، دیده چه شب می‌گذراند؟

هم‌قافیهقافیه: ـانددیوان اشعار

آن سرو که گویند به بالای تو ماند

هرگز قدمی پیش تو رفتن نتواند

هم‌قافیهقافیه: ـانددیوان اشعار

کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

که هر که دل به تو پرداخت صبر نتواند

هم‌قافیهردیف: ما راقافیه: ـانددیوان شمس

این آتش عشق می‌پزاند ما را

هر شب به خرابات کشاند ما را

هم‌قافیهقافیه: ـانددیوان شمس

خواب از پی آن آید تا عقل تو بستاند

دیوانه کجا خسبد دیوانه چه شب داند

هم‌قافیهقافیه: ـانددیوان شمس

خاک توام و خدای حق میداند

واجب نبود که از منت بستاند