جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـاختییدیوان شمس

ای بنده اگر تو خواجه بشناختیی

دل را ز غرور نفس پرداختیی

هم‌قافیهقافیه: ـییدیوان اشعار

هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟

یا سرو بدین بلند و خوش بالایی؟

هم‌قافیهردیف: توقافیه: ـییدیوان شمس

ای یار قلندردل دلتنگ چرایی تو

از جغد چه اندیشی چون جان همایی تو

هم‌قافیهقافیه: ـییدیوان شمس

چند اندر میان غوغایی

خوی کن پاره پاره تنهایی

هم‌قافیهردیف: صبحقافیه: ـییدیوان اشعار

گر به اخلاص رخ خود به زمین سایی صبح

روشن از خانه چو خورشید برون آیی صبح

هم‌قافیهقافیه: ـییدیوان اشعار

دارد از خط گل رخسار تو فرمان خدایی

چون به فرمان خدا از همه کس دل نربایی؟

هم‌قافیهقافیه: ـییمختارنامه

چون هست جهان جایگه رسوایی

در جایگهی چنین چرا میپایی

هم‌قافیهردیف: توقافیه: ـییمختارنامه

خود را به محال خود دچار آیی تو

چون خاک رهی چه باد پیمایی تو

هم‌قافیهقافیه: ـییمختارنامه

در عشق تو ای خلاصهٔ زیبایی

با خاک یکی شدم چه میفرمایی

هم‌قافیهقافیه: ـییدیوان اشعار

دلا در راه حق گیر آشنایی

اگر خواهی که یابی روشنایی

هم‌قافیهقافیه: ـییدیوان اشعار

عجب مطبوع و موزونی عجب زیبا و رعنایی

عجب شوخ دل آشوبی عجب ماه دل آرایی

هم‌قافیهقافیه: ـییغزلیات

حیرت قفسم‌کو اثر عجز و رسایی

مجبور ادب را چه وصال و چه جدایی