جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـاندیمدیوان شمس

چون همه یاران ما رفتند و تنها ماندیم

یار تنهاماندگان را دم به دم می خواندیم

هم‌قافیهردیف: و گذشتیمقافیه: ـاندیمدیوان اشعار

خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیم

ما مرکب ازین رخنه جهاندیم و گذشتیم

هم‌قافیهقافیه: ـاندیمدیوان اشعار

حکایت کرد سرهنگی به کسری

که دشمن را ز پشت قلعه راندیم

هم‌قافیهقافیه: ـاندیمدیوان اشعار

ز خاک پاشی در دستخون فروماندیم

ز پاک‌بازی نقش فنا فرو خواندیم

هم‌قافیهقافیه: ـندیمدیوان شمس

چون تاج منی ز فرق خود افکندیم

اینک کمر خدمت تو بربندیم

هم‌قافیهقافیه: ـندیمدیوان شمس

ما رخت وجود بر عدم بربندیم

بر هستی نیست مزور خندیم

هم‌قافیهقافیه: ـندیمدیوان اشعار

ما به راه طلب وصل تو نعل افکندیم

وز لب لعل تو دندان طمع برکندیم

هم‌قافیهقافیه: ـندیمغزلیات

فرصت‌کمین پرواز چون نالهٔ سپندیم

چندان که سر به جیبیم چین گشتهٔ کمندیم

هم‌قافیهقافیه: ـدیمدیوان شمس

آتشی نو در وجود اندرزدیم

در میان محو نو اندرشدیم

هم‌قافیهقافیه: ـدیمدیوان شمس

از ما مشو ملول که ما سخت شاهدیم

از رشک و غیرت است که در چادری شدیم

هم‌قافیهردیف: افتادستقافیه: ـیمغزلیات

تا سرِ زلفِ تو در دستِ نسیم افتادست

دلِ سودازده از غُصه دو نیم افتادست

هم‌قافیهقافیه: ـیمغزلیات

فتوی پیرِ مُغان دارم و قولی‌ست قدیم

که حرام است مِی آن جا که نه یار است ندیم