جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهردیف: پروردهقافیه: ـنرباعیات

ای سایهٔ سنبلت سمن پرورده

یاقوت لبت درّ عدَن پرورده

واژهٔ قافیهردیف: نمی‌کندقافیه: ـنغزلیات

سروِ چَمانِ من چرا میلِ چمن نمی‌کند؟

همدمِ گل نمی‌شود، یادِ سَمَن نمی‌کند

واژهٔ قافیهردیف: برآیدقافیه: ـنغزلیات

دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید

یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید

واژهٔ قافیهردیف: باز رسانقافیه: ـنغزلیات

یا رب آن آهوی مشکین به خُتَن باز رسان

وان سهی سروِ خرامان به چمن باز رسان

واژهٔ قافیهقافیه: ـنغزلیات

چو گل هر دم به بویت جامه در تن

کنم چاک از گریبان تا به دامن

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـندیوان اشعار

امشب به راستی شب ما روز روشن است

عید وصال دوست علی رغم دشمن است

واژهٔ قافیهردیف: چه رسدقافیه: ـندیوان اشعار

از این تعلق بیهوده تا به من چه رسد

وز آن که خون دلم ریخت تا به تن چه رسد

واژهٔ قافیهردیف: بکشدقافیه: ـندیوان اشعار

مرا به عاقبت این شوخ سیمتن بِکُشد

چو شمع سوخته روزی در انجمن بکشد

واژهٔ قافیهقافیه: ـندیوان اشعار

بر سمن کس دید جعد مشک‌بار؟

در چمن کس دید سرو سیم‌تن؟

واژهٔ قافیهردیف: مکنقافیه: ـندیوان اشعار

چشم اگر با دوست داری گوش با دشمن مکن

تیرباران قضا را جز رضا جوشن مکن

واژهٔ قافیهردیف: بازآییقافیه: ـندیوان اشعار

خرم آن روز که چون گل به چمن بازآیی

یا به بُستان به درِ حجرهٔ من بازآیی

واژهٔ قافیهردیف: می‌بریقافیه: ـندیوان اشعار

این چه رفتار است کآرامیدن از من می‌بری؟

هوشم از دل می‌ربایی عقلم از تن می‌بری