جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـجودقطعات

تا کس امید جود ندارد دگر ز کس

آمد حروف سال وفاتش امیذ جود

واژهٔ قافیهقافیه: ـوددیوان شمس

چون شدم بی‌هوش آنگه نقش شد بر روی او

نام آن مخدوم شمس الدین در آن دریای جود

واژهٔ قافیهقافیه: ـوددیوان شمس

مر ابر را که دوشد و آن جا که دررسد

الا مگر که ابر نماید به خویش جود

واژهٔ قافیهقافیه: ـوددیوان شمس

غصه و ترس و بلا هست کمند خدا

گوش کشان آردت رنج به درگاه جود

واژهٔ قافیهقافیه: ـوددیوان شمس

اگر چه قبله حاجات آسمان بوده‌ست

به آسمان منگر سوی من نگر بین جود

واژهٔ قافیهردیف: ای ساقیقافیه: ـوددیوان شمس

آن را که نکرد ز هر سود ای ساقی

آن زهر نبود می نمود ای ساقی

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـوددیوان اشعار

چشمِ حیران ساخت رویش خطِ مُشک‌اندود را

آه ازین آتش که در زنجیر دارد دود را

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـوددیوان اشعار

دل چِسان پیچد عنانِ آهِ دردآلود را؟

زآتشِ سوزان عنانداری نیاید دود را

واژهٔ قافیهردیف: دیگرستقافیه: ـوددیوان اشعار

در خم آن زلف دلها را سرود دیگرست

شعله آواز را در شب نمود دیگرست

واژهٔ قافیهردیف: نیستقافیه: ـوددیوان اشعار

نیست تا پاک از غرضها در سخاوت سود نیست

در تلاش نام، سیم و زر فشاندن جود نیست

واژهٔ قافیهردیف: می باشدقافیه: ـوددیوان اشعار

به مستی از ته دل آدمی خشنود می باشد

نشاط هوشیاران قلب روی اندود می باشد

واژهٔ قافیهردیف: می کندقافیه: ـوددیوان اشعار

دل را سیاه آه غم آلود می کند

تاریک چشم روزنه را دود می کند