جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـخواندیوان شمس

هر مطرب کو نیست ز دل دفتر خوان

آن مطرب را تو مطرب دفتر خوان

واژهٔ قافیهردیف: گیردقافیه: ـانقصاید

سپیده‌دم که صبا بوی لطف جان گیرد

چمن ز لطف هوا نکته بر جنان گیرد

واژهٔ قافیهردیف: باشقافیه: ـانغزلیات

اگر رفیقِ شفیقی، درست پیمان باش

حریفِ خانه و گرمابه و گلستان باش

واژهٔ قافیهردیف: فراققافیه: ـانغزلیات

زبانِ خامه ندارد سرِ بیان فِراق

وگرنه شرح دهم با تو داستانِ فِراق

واژهٔ قافیهردیف: برومقافیه: ـانغزلیات

خُرَّم آن روز کز این منزلِ ویران بروم

راحتِ جان طلبم و از پِیِ جانان بروم

واژهٔ قافیهردیف: افکنده‌ایقافیه: ـانمواعظ

آستین بر روی و نقشی در میان افکنده‌ای

خویشتن پنهان و شوری در جهان افکنده‌ای

واژهٔ قافیهردیف: داشتقافیه: ـاندیوان اشعار

دوشم آن سنگ دل پریشان داشت

یار دل برده دست بر جان داشت

واژهٔ قافیهردیف: چراقافیه: ـاندیوان شمس

جمله یارانِ تو سنگند و توی مرجان چرا ؟

آسمان با جملگان جسمست و با تو جان چرا ؟

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـاندیوان شمس

مفروشید کمان و زره و تیغ ، زنان را

که سزا نیست سلح‌ها به جز از تیغ زنان را

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـاندیوان شمس

ای میرآب بگشا آن چشمه روان را

تا چشم‌ها گشاید ز اشکوفه بوستان را

واژهٔ قافیهردیف: شده استقافیه: ـاندیوان شمس

مگر این دم سر آن زلف پریشان شده است

که چنین مشک تتاری عبرافشان شده است

واژهٔ قافیهردیف: ماستقافیه: ـاندیوان شمس

خیز که امروز جهان آن ماست

جان و جهان ساقی و مهمان ماست