جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـدارددیوان اشعار

دستارچه‌ای کان بت دلبر دارد

گر بویی ازان باد صبا بردارد

واژهٔ قافیهقافیه: ـدارددیوان شمس

روز آمد و غوغای تو در بردارد

شب آمد و سودای تو بر سر دارد

واژهٔ قافیهقافیه: ـدارددیوان اشعار

شوق من سرکشی از زلف معنبر دارد

آتشم بال و پر از دامن محشر دارد

واژهٔ قافیهردیف: بهارقافیه: ـدارددیوان اشعار

از فروغ لاله آتش زیر پاداردبهار

چون گل رعنا خزان رادر قفا دارد بهار

واژهٔ قافیهردیف: هنوزقافیه: ـدارددیوان اشعار

حسنش از خط عالمی زیرو زبر دارد هنوز

سینه چاکان چون قلم درهرگذر داردهنوز

واژهٔ قافیهقافیه: ـارددیوان اشعار

دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

ابری که در بیابان بر تشنه‌ای ببارد

واژهٔ قافیهقافیه: ـارددیوان اشعار

که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

که عیش خلوت بی او کدورتی دارد

واژهٔ قافیهقافیه: ـارددیوان شمس

خوش عادت خوش خو که محمد دارد

ما را شب تیره بینوا نگذارد

واژهٔ قافیهقافیه: ـارددیوان اشعار

کسی که عیب ترا پیش چشم بنگارد

ببوس دیده او را که بر تو حق دارد

واژهٔ قافیهردیف: ای داردقافیه: ـستهدیوان اشعار

هر که رنگ شکسته ای دارد

دل در خون نشسته ای دارد

واژهٔ قافیهردیف: چراغقافیه: ـارددیوان اشعار

این سرشک آتشین کز دیده می بارد چراغ

تخم مهری در دل پروانه می کارد چراغ

واژهٔ قافیهردیف: به سرانگشتقافیه: ـاردغزلیات

بی‌روی تو مژگان چه نگارد به سرانگشت

چشمی‌ست‌که باید به در آرد به سرانگشت