جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـرددیوان شمس

هلا بس کن هلا بس کن که این عشقی که بگزیدی

نشاطی می‌دهد بی‌غم قبولی می‌کند بی‌رد

واژهٔ قافیهقافیه: ـردغزلیات

هنگامهٔ قبول نفس بسکه تنگ بود

پا تا سرم چو شمع ز هم خورد دست رد

واژهٔ قافیهردیف: نترسدقافیه: ـددیوان شمس

آن کس که ز جان خود نترسد

از کشتن نیک و بد نترسد

واژهٔ قافیهردیف: شودقافیه: ـددیوان شمس

علتی باشد که آن اندر بهاران بد شود

گر زمستان بد بود اندر بهاران صد شود

واژهٔ قافیهردیف: خواهد بودقافیه: ـددیوان شمس

عشق از ازلست و تا ابد خواهد بود

جویندهٔ عشق بیعدد خواهد بود

واژهٔ قافیهقافیه: ـددیوان شمس

یا ز دیدار تو دید آر او را

یا بدین عیب مکن او را رد

واژهٔ قافیهقافیه: ـددیوان شمس

هر چه تو را غیر تو آن بدهد رد کنی

چون بدهی تو همان دانک شود بر تو رد

واژهٔ قافیهردیف: میترسمقافیه: ـددیوان شمس

کردیم قبول و من ز رد میترسم

در خدمت تو ز چشم بد میترسم

واژهٔ قافیهردیف: خود راقافیه: ـددیوان اشعار

مکن ز ساده دلی خرج چشم بد خود را

نگاه دار چو آیینه در نمد خود را

واژهٔ قافیهردیف: مراقافیه: ـددیوان اشعار

غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا

نزدیک می کند به خدا، دست رد مرا

واژهٔ قافیهردیف: نمی بیندقافیه: ـددیوان اشعار

کسی کز عقل وحشی شد چون مجنون بد نمی بیند

زخود رم کرده آزاری زدام و دد نمی بیند

واژهٔ قافیهردیف: من استقافیه: ـدمختارنامه

ای شمع! برو که سوختن حدّ من است

مقبول نیی که سوز تو ردّ من است