جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـرسیددیوان اشعار

از ناله عندلیب به برگ ونوارسید

رهرو به کاروان ز صدای درا رسید

واژهٔ قافیهقافیه: ـرسیددیوان اشعار

این چشم شوربخت تو را دید یک نظر

چندین هزار فتنه ازآن یک نظر رسید

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدغزلیات

ابرِ آذاری برآمد بادِ نوروزی وزید

وَجهِ مِی می‌خواهم و مُطرب، که می‌گوید رسید؟

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدمواعظ

هرکس به نصیب خویش خواهند رسید

هرگز ندهند جای پاکان به پلید

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدمواعظ

ناگهان بانگ در سرای افتد

که فلان را محلِّ وعده رسید

واژهٔ قافیهقافیه: ـیددیوان شمس

تیری ز کمانچهٔ ربابی بجهید

از چنبر تن گذشت و بر قلب رسید

واژهٔ قافیهردیف: آمدقافیه: ـیددیوان شمس

نومید مشو جانا، کاومید پدید آمد

اومیدِ همه جان‌ها، از غیب رسید آمد

واژهٔ قافیهقافیه: ـیددیوان شمس

چون در آن دور مبارک برج‌ها را می‌گذشت

سوی برج آتشین عاشقان خود رسید

واژهٔ قافیهقافیه: ـیددیوان شمس

بپرد جانب بالا چو چنان بال بیافت

بدرد جامه تن را چو چنان نامه رسید

واژهٔ قافیهقافیه: ـیددیوان شمس

گفتم که به من رسید دردت بمزید

گفتا خنک آن جان که بدین درد رسید

واژهٔ قافیهقافیه: ـیددیوان شمس

نارسیده یک لبی بر نقش جان

صد هزاران جان‌ها تا لب رسید

واژهٔ قافیهقافیه: ـیددیوان شمس

زان‌سو که تُرک شادی و هندوی غم رسید

آمد شدی‌ست دایم و راهی‌ست ناپدید