جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـمیدیوان شمس

می‌برمی از بد و نیک کسان؟!

آن همه در تست، ز خود می‌رمی

واژهٔ قافیهردیف: داردقافیه: ـمیغزلیات

غرور قدرت اگر بازوی خمی دارد

به ملک بی‌خللی خاتم جمی دارد

واژهٔ قافیهردیف: پیدا شدقافیه: ـمیغزلیات

جگری آبله زد تخم غمی پیدا شد

دلی آشفت غبار المی پیدا شد

واژهٔ قافیهردیف: که ندارمقافیه: ـمیغزلیات

چو سایه خاک به سر داغم از غمی‌ که ندارم

سیاه پوشم از اندوه ماتمی که ندارم

واژهٔ قافیهقافیه: ـمیغزلیات

نفس به‌کسوت سیماب مضطرم دارد

نه آشنای راحت و، نه اتفاق رمی

واژهٔ قافیهقافیه: ـمیغزلیات

سنگ اگر گردی شرر خواهد کشیدن محملت

نیست این آسودگیها جز کمینگاه رمی

واژهٔ قافیهقافیه: ـمیدیوان اشعار

چون خود گزید تیره‌دل و جانت جهل را

از نام خویش چون خر کره چرا رمی؟

هم‌قافیهردیف: هاقافیه: ـرمیدیوان شمس

از آتش عشق در جهان گرمی‌ها

وز شیر جفاش در وفا نرمی‌ها

هم‌قافیهقافیه: ـرمیدیوان شمس

ای کمتر مهمانیت آب گرمی

کز لذت آن مست شود بی‌شرمی

هم‌قافیهقافیه: ـرمیدیوان اشعار

بیدل نیَمی گر به رخت بنگرمی

گمره نیَمی گر به درت بگذرمی

هم‌قافیهقافیه: ـمیغزلیات

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی

دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی

هم‌قافیهقافیه: ـمیغزلیات

ز دلبرم که رساند نوازش قلمی

کجاست پیک صبا گر همی کند کرمی؟